Composed of seven dark tales, A Tomb for Boris Davidovich presents variations on the theme of political and social self-destruction throughout Eastern Europe in the first half of the twentieth century. The characters in these stories are caught in a world of political hypocrisy, which ultimately leads to death, their common fate. Although the stories Kis tells are based on historical events, the beauty and precision of his prose elevates these ostensibly true stories into works of literary art that transcend the politics of their time.

"Sedam poglavlja jedne zajednicke povesti" tematski objedinjuju jednu mogucu istoriju zla, gde se u tropima istorijskog vremena rasplicu dramaticne i tragicne sudbine junaka i zrtava vecnog vracanja istog - ritualnog i faktickog sravnjivanja racuna izmedju metafizike moci, logike uslovnosti, zakona i nasilja, s jedne strane, i talaca te vecne "bozije" i "djavolske" igre. Ove price satkane na odblescima dokumenata i ozracene vrhunskim i sugestivnim pripovedanjem, gestovima naizgled spoljasnje i objektivne naracije, kroz pesnicku ostrovidnost i osobenu analitiku kisovske ironije, uvode nas u vrtoglava porinuca krvi i duse, strasti i uverenja, straha i ushicenja, u istoriju ljudskog drhtanja pred vecnim zlom, koje povezuje sudbine pravednika, otpadnika, jeretika, razbojnika, idealista i, konacno, ljudi, s necim, sto se kao neumitnost obnavlja i cinicno nadvija nad sudbinama ljudskog sveta. Kis raskriva velike price istorije i njihov kanibalski trijumfalizam, cepajuci zastore i kulise opstih prosvetljenja u ime jedinstvenih i neponovljivih patnji mirijada zrtava.